Barok narodził się we Włoszech pod koniec XVI w i trwał do końca XVIII w. Powstały nowe dziedziny. Obok architektury zaczęło się rozwijać zainteresowanie architekturą ogrodów.
Barok (z por. barocco – "perła o
nieregularnym kształcie" lub z fr. baroque – "bogactwo
ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej,
którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku.
Cechy szczególne baroku są najlepiej widoczne na przykładzie
architektury. Najwspanialszymi budowlami były wówczas kościoły i pałace. Bardzo
okazałe bywały również klasztory i kamienice. ZOBACZ WIĘCEJ
Malarze baroku podejmowali najczęściej tematykę religijną,
mitologiczną, alegoryczną, historyczną i portretową. Popularność zaczęły
zdobywać pejzaże, sceny rodzajowe i martwe natury. Stosowano chętnie światłocień,
bogatą symbolikę i efektowny iluzjonizm. ZOBACZ WIĘCEJ
Wzorem dla rzeźby barokowej była rzeźba antyczna. Rzeźba
barokowa wyróżniała się swoją siłą ekspresji. Była wykonywana w marmurze, drewnie,
brązie i stiuku. Często tworzono figury monumentalne i kompozycje wielopostaciowe. ZOBACZ WIĘCEJ
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz